Chór Męski Echo im. Stanisława Schmidta

Powstał w 1946 r., pomysłodawcami byli dwaj repatrianci ze Lwowa: były dyrektor chóru Echo-Macierz dr Stanisław Schmidt oraz były wiceprezes Towarzystwa Śpiewaczego Echo-Macierz Jarosław Kuśnierz.

Pierwsze próby odbyły się w październiku 1946 r., nazwę przyjęto w 1947 r.

Skład wybranego w 1950 r. zarządu Towarzystwa Śpiewaczego Echo: prezes Kazimierz Szmyt, wiceprezes Marian Gregorek, sekretarz Tadeusz Korzeń, skarbnik Tadeusz Złonkiewicz.

W 1958 r. zespół otrzymał nagrodę muzyczną miasta Gdyni za wysoki poziom artystyczny, w 1965 r. Złoty Laur XX-lecia PRL w konkursie chórów.

W 1965 r. dyrygentem został Stefan Rudko, który po dwóch latach odszedł do Teatru Muzycznego, a dyrygentem została Elżbieta Cieślak. Po jej odejściu w 1970 r. chór oddał się w opiekę Stoczni im. Komuny Paryskiej, dzięki czemu otrzymał na próby pomieszczenia  w Hotelu Robotniczym (Dom Stoczniowca) oraz Stoczniowego Ośrodka Kultury Fregata.

W 1971 r. dyrygentem był Jan Wroński, od 1972 r. do 1977 r. – Zdzisław Bytmar (równocześnie kierownik Orkiestry Symfonicznej Stoczni im. Komuny Paryskiej), od 1978 r. do 1981 r. – adiunkt Wyższej Szkoły Muzycznej w  Gdańsku Grzegorz Rubin, od 1981 r. Bronisław Falkowski.

Po likwidacji w październiku 1991 r. Fregaty, chór stracił miejsce prób. Patronat przejęło Stowarzyszenie Światowid mieszczące się w muszli koncertowej na pl. Grunwaldzkim, a wkrótce potem chór znalazł siedzibę w Domu Rzemiosła.

W ciągu wielu lat istnienia chór dał blisko 100 koncertów własnych, brał udział w ok. 200 koncertach, ok. 150 razy brał udział w różnych akademiach, 60 razy w festiwalach muzycznych, uczestniczył w zjazdach śpiewaczych i konkursach chóralnych, występów kościelnych dał ponad 450.

Przez zespół przewinęło się ponad 250 śpiewaków. Działa jako grupa nieformalna przy Zrzeszeniu Kaszubsko-Pomorskim, prowadzącym jest Ludwik Błażejewski.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)