Beniowskiego Maurycego ulica

Przedwojenna nazwa ulicy na Grabówku – w 1937 r. wybrukowanej, w 1974 r. przedłużonej o ul. Sulikowskiego – upamiętniającej Maurycego Augusta Beniowskiego (1746-1786), żołnierza, żeglarza i łowcę przygód.

Życiorys patrona ulicy

Maurycy Beniowski pochodził z Węgier, skąd uciekł po zabójstwie urzędnika. W Polsce wziął udział w powstaniu konfederacji barskiej, za co został zesłany na Kamczatkę. Z pomocą kilku Rosjan uprowadził statek i popłynął na południe Azji. W Makao nawiązał stosunki z francuskim gubernatorem sąsiadującej z Madagaskarem wyspy Ile de France (Mauritius) i z jego pomocą popłynął do Francji. Podając się za węgierskiego hrabiego, który w randze generała niósł pomoc polskim konfederatom, wszedł w łaski króla, który powierzył mu misję zorganizowania wyprawy wojskowej na Madagaskar. M. Beniowski szybko zjednał sobie wodzów plemion malgaskich dla swoich planów (nazwanych w pamiętnikach opanowaniem wyspy na własny rachunek). Koniec próbom kolonizacji położyła jednak febra, a coraz większa wrogość francuskich komisarzy zmusiła M. Beniowskiego do opuszczenia wyspy.

Pojechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie przedstawiał się jako przyrodni brat Kazimierza Pułaskiego, niewielkie jednak zyskał poparcie dla swoich zamorskich pomysłów. Wrócił do Francji, pertraktował z Anglią, Francją i Austrią. Udało mu się jednak tylko założyć towarzystwo, które miało zajmować się „transportem, handlem i eksportem czarnych za granicę” – czyli pirackim handlem niewolnikami. Po dotarciu na wyspę ogłosił się ponownie władcą Madagaskaru. Samozwańczego tytułu musiał bronić z mieczem w ręku, bo Francuzi zorganizowali przeciw niemu zbrojną ekspedycję. Zginął podczas walki. Do grona legendarnych bohaterów podniosły go pamiętniki oraz Juliusz Słowacki poematem Beniowski.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)