Becker Kazimierz
Becker Kazimierz (1916-1995). Lekarz stomatolog, uczestnik kampanii wrześniowej. Pracował w gdyńskim Wydziale Zdrowia. Miał pod swą opieką wszystkie prawie orłowskie dzieci – był lekarzem dentystą w Szkole Podstawowej nr 8 i w Liceum Sztuk Plastycznych.
Życiorys
Urodził się 16.08.1916 r. w Wielbarku powiat Szczytno, ojciec był aptekarzem i działaczem plebiscytowym na Warmii i Mazurach. Ukończył Prywatne Koedukacyjne Gimnazjum dr. Teofila Zegarskiego Gdyni w 1936 r. i odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych przy 62. Pułku Piechoty w Bydgoszczy.
W 1937 r. rozpoczął studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Gdańskiej. Na początku 1939 r., z powodu szykanowana studentów polskich, przeniósł się na Politechnikę Lwowską. 28.08.1939 r. zmobilizowany, otrzymał przydział do Sandomierza. Walczył w kampanii wrześniowej, ciężko ranny przebywał w szpitalach w Zamościu i Chełmie. Po zwolnieniu wyjechał do Krasnobrodu, gdzie pracował w tartaku, w konspiracji zajmował się naprawą i konserwacją broni oraz szkoleniem wojskowym grup leśnych Armii Krajowej.
W 1944 r. złapany w ulicznej łapance, wywieziony został do Wiednia na przymusowe roboty. Wyzwolony przez wojska amerykańskie, przebywał w obozie dla Polaków, gdzie pomagał w organizowaniu repatriacji rodaków do kraju. W 1945 r. udał się transportem wojskowym do Włoch, gdzie został wcielony do 350. Kampanii Materiałowej II Korpusu.
W 1947 r. wrócił do Gdyni. Zapisał się na trzeci rok Politechnik Gdańskiej, lecz nie uznano mu zaliczonych przed wojną egzaminów. Zdawał na medycynę – tu przeszkodą było fatalne pochodzenie jako syna przedwojennego aptekarza. Przyjęty został na biologię w Lublinie. Po pierwszym semestrze udało mu się przenieść na nowy Wydział Stomatologii Akademii Medycznej w Gdańsku.
Studia skończył w 1952 r. Przez kilka lat był asystentem na stomatologii zachowawczej Akademii Medycznej, równocześnie pracował w gdyńskim Wydziale Zdrowia. Miał pod swą opieką wszystkie prawie orłowskie dzieci – był lekarzem dentystą w Szkole Podstawowej nr 8 i w Liceum Sztuk Plastycznych.
Po przejściu na emeryturę pracował nadal, biorąc w Pogotowiu Ratunkowym nocne dyżury.
Zmarł 8.04.1995 r., pochowany został na cmentarzu orłowskim. Żona Irena Becker – germanistka.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
