Arciszewskich Eliasza i Krzysztofa ulica
Ulica znajduje się w dzielnicy Oksywie, nazwę nadano jej przed wojną.
Arciszewski Eliasz (ur. ok. 1590 r.)
Uszedł do Holandii, zaciągając się tam do wojska. Wkrótce zmienił barwy na duńskie i przyjeżdżał do Polski jako poseł króla Christiana IV. Gdy sprawa z rodziną zamordowanego załatwiona została polubownie, powrócił do kraju na stałe w randze pułkownika. Stawał w obronie Smoleńska i w nagrodę, jako wybitny organizator oraz inżynier wojskowy, został jego komendantem. W 1635 r. uczestniczył w przygotowaniach do wojny szwedzkiej. Następnie wycofał się z wojska i wrócił do swojej gminy ariańskiej - by w listach otwartych do Jana Kazimierza bronić zasady równouprawnienia arian.
Krzysztof Arciszewski (1592-1656)
Także uszedł do Holandii, gdzie studiował inżynierię wojskową. Wpakował się w machinacje Radziwiłła i kardynała Richelieu, chcących na tronie polskim umieścić księcia orleańskiego Gastona. Kandydat nie przeszedł, obraził się Zygmunt III i został Arciszewski w służbie holenderskiej i popłynął z wojskową misją do Brazylii. Kilka lat wojował z sukcesami – toteż ku upamiętnieniu zasług, Kompania Zachodnio-Indyjska wystawiła mu obelisk kamienny w Pernambuco. Po kilku latach wrócił do Polski mianowany „starszym nad armatą koronną”. Ostatnie lata życia spędził pod Gdańskiem.
Choć Eliasz i Krzysztof Arciszewscy przysłużyli się Polsce, oddając jej swoje szable oraz usługi, karierę zaczęli niesławnie od wyroku sądu skazującego ich na infamię i banicję za skrytobójstwo.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
