Antoniewicz Henryk

Antoniewicz Henryk (1934-2007). Pianista, kompozytor, instruktor harcerski, nauczyciel, malarz i rzeźbiarz. Utrwalał martyrologię nauczycieli i harcerzy gdyńskich z okresu II wojny światowej.

Piotr Cieślawski i Henryk Antoniewicz przed pomnikiem chłopców zamordowanych przez hitlerowców na Obłużu.

Życiorys

Henryk Antoniewicz urodził się 11.01.1934 r. w Gdyni (ojciec Kazimierz był zastępcą komendanta Miejskiej Straży Pożarnej). Po Technikum Budowlanym w Gdańsku odbył czynną służbę wojskową w 16. Dywizjonie Lotnictwa Szturmowego w Pile, a w 1962 r. ukończył studia pedagogiczne w Legnicy.

W latach 1957-1989 pracował w Pałacu Młodzieży w Gdyni jako pianista i kompozytor w sekcji gimnastyki artystycznej, nauczyciel-instruktor w gdyńskiej oświacie. Przez wszystkie te lata pracował społecznie w Komisji Historycznej ZNP [Związek Nauczycielstwa Polskiego], zajmując się utrwalaniem martyrologii nauczycieli i harcerzy gdyńskich z okresu II wojny światowej, jest współtwórcą Izby Pamięci w X Liceum Ogólnokształcącym oraz tablic pamiątkowych w Bolszewie, Zamostnym, Obłużu. Aktywny instruktor-senior w kręgach ZHP [Związek Harcerstwa Polskiego], harcmistrz (Korzenie – w Gdańsku i Strażnica – w Gdyni).

Solista, akompaniator chóru nauczycielskiego Sonata, malarz i rzeźbiarz. Twórca Muzeum Historii Szkolnictwa.

Odznaczenia: nagroda ministra oświaty, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Zasłużonym Ziemi Gdańskiej, liczne odznaczenia harcerskie oraz za utrwalanie pamięci ofiar II wojny światowej na terenie Pomorza, laureat konkursu Gdynia w Obiektywie w 1996 r.

Zmarł 20.03.2007 r.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)