Żmigrod Zygmunt

Żmigrod Zygmunt (1912-1975). Żołnierz Wojska Polskiego, odznaczył się męstwem podczas walk w obronie Oksywia.

Urodził się 27.10.1912 r. w Kaliszu, syn Ignacego Żmigroda i Celiny Szlumper. Absolwent gimnazjum w Lesznie. Przybył do Gdyni z Poznania 22.09.1934 r., mieszkał kolejno przy ul. 10 Lutego 19/7 i ul. Focha 5. Zmobilizowany w sierpniu 1939 r. w randze kaprala podchorążego rezerwy Wojska Polskiego, z dniem 1.09.1939 r. awansowany na podporucznika. Odznaczył się męstwem podczas walk w obronie Oksywia jako dowódca plutonu w II Baonie 2. Morskiego Pułku Strzelców.

Po kapitulacji dostał się do niewoli (Oflag w Lubece). Od 1946 r. pracował w UNRRA [United Nations Relief and Rehabilitation Administration – Administracja Narodów Zjednoczonych ds. Pomocy i Odbudowy] w Kilonii. W 1949 r. wyemigrował do Australii, zmarł 5.07.1975 r. w Brisbane.

autor: Jarosław Drozd (2006 r.)