Pernak Zygmunt
Pernak Zygmunt (1901-1965) – sędzia, prezes Sądu Okręgowego w Gdyni, notariusz, radca prawny.
Urodził się 6.05.1901 r. w Starej Wsi w Warszawskiem, ojciec był leśniczym. Edukację zaczynał w szkole niemieckiej, maturę zdał już w polskiej. Służył w wojsku polskim, w 1921 r. został podporucznikiem.
W 1928 r. skończył prawo na Uniwersytecie Poznańskim i po odbyciu aplikacji sądowej – w Wyrzysku, a potem w Poznaniu – przeniósł się w 1934 r. do Gdyni. Zamieszkał przy ul. 10 Lutego 39. W 1936 r. został wiceprzewodniczącym gdyńskiego Sądu Pracy.
W czasie kampanii wrześniowej był – w stopniu porucznika – adiutantem dowódcy 2. Morskiego Pułku Strzelców ppłk. Ignacego Szpunara. Po kapitulacji dostał się do niewoli i przeżył wojnę w oflagu. Po uwolnieniu do końca 1945 r. pracował jako adwokat wojskowy w brytyjskiej strefie okupacyjnej (znał doskonale język angielski).
Na początku 1946 r. wrócił do Polski, najpierw do Wyrzyska, gdzie odnalazł rodziców, a potem do Gdyni – do swego przedwojennego mieszkania w kamienicy aptekarza Antoniego Małeckiego i do pracy w sądzie.
Od lipca do września 1950 r. był prezesem Sądu Okręgowego w Gdyni, odszedł zaszczuty „akcją oczyszczania wymiaru sprawiedliwości z elementów wrogich i szkodliwych”, dotykającą w całym kraju przede wszystkim przedwojennych sędziów. I podobnie jak większość z nich odmówił powrotu do sądownictwa po 1956 r. Był notariuszem, a potem radcą prawnym w Gdyńskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Miejskiego oraz zaprzysiężonym tłumaczem języka angielskiego.
Zmarł 17.08.1965 r., spoczywa na cmentarzu Witomińskim.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
