Myśliwek Bernard

Myśliwek Bernard ps. Konrad (1909-1942). Komendant Chorągwi Pomorskiej Szarych Szeregów o kryptonimie Lina, organizator związków terenowych Alfa na Wybrzeżu. Najprawdopodobniej już przed wojną został przeszkolony w ramach pomorskiej sieci dywersji pozafrontowej i współpracował z polskim wywiadem na odcinku niemieckim. Utworzył od podstaw grupę o kryptonimie Ogródek. Osobiście przewoził na Wybrzeże zadania dla sieci wywiadu, a do Warszawy – meldunki wywiadowcze. W 1942 r. aresztowany przez Gestapo. Nie chcąc ujawnić tajemnic konspiracyjnych, popełnił samobójstwo, wieszając się w celi gdyńskiego Gestapo.

Bernard Myśliwek.

1909-1930

Urodził się 11.03.1909 r. w Grębocinie pod Toruniem jako syn Marii Myśliwek, nazwiska ojca nie poznał nigdy. W 1912 r. matka wyszła za mąż za Stanisława Kaczmarka i wyjechali do Neu Welzow w Niemczech, gdzie ojczym podjął pracę w kopalni węgla brunatnego. Tam Bernard Myśliwek rozpoczął naukę w szkole podstawowej. W 1922 r. z rodziną wrócił do Polski i zamieszkał w Toruniu. Uczył się w Publicznej Szkole Powszechnej nr 5 przy ul. Łąkowej. Jego pierwszym drużynowym był hm. Roman Truszczyński, późniejszy komendant Chorągwi Pomorskiej harcerzy, który zachęcił go do pracy społecznej. Po szkole powszechnej pracował dorywczo jako goniec w księgarni przy ul. Szerokiej. Zyskał następnie stałą posadę w biurze Elektrowni Miejskiej w Toruniu. Uczył się na kursach języków francuskiego i angielskiego.

1930-1939

W latach 1930-1931 odbywał służbę wojskową w żandarmerii w Grudziądzu, a następnie w Gdyni. Brał udział w ochronie marszałka Józefa Piłsudskiego podczas jego podróży morskiej na Maderę. Po ukończeniu służby wojskowej miał trudności z podjęciem pracy. Napisał skargę do prezydenta Ignacego Mościckiego i dzięki jego interwencji został przyjęty ponownie do pracy w elektrowni toruńskiej. Nadal prowadził działalność harcerską, pracując zawodowo i społecznie, znajdował czas na naukę. W październiku 1936 r. zdał jako ekstern maturę w Państwowym Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Gdy w 1937 r. rodzina Kaczmarków przeprowadziła się do Gdyni, bezskutecznie starał się o pracę na terenie tego miasta. Bezpośrednio przed wojną był zatrudniony w placówce Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Bydgoszczy, gdzie też zamieszkał.

1939-1942

Przypuszcza się, że już przed wojną został przeszkolony w ramach pomorskiej sieci dywersji pozafrontowej i współpracował z polskim wywiadem na odcinku niemieckim. Do działalności konspiracyjnej przystąpił w październiku 1939 r. na terenie Torunia. Utrzymał kontakt z instruktorami Chorągwi Pomorskiej harcerzy wchodzących w skład organizacji Grunwald i KOP [Korpus Ochrony Pogranicza] oraz członkami Batalionu Śmierci w Toruniu.

W lutym 1940 r. nawiązał z nim kontakt hm. Benedykt Porożyński, który przyjechał na Pomorze jako wysłannik Głównej Kwatery Szarych Szeregów i zakładał pierwsze komórki Chorągwi Pomorskiej tej organizacji. Prawdopodobnie po aresztowaniach w Toruniu w marcu-kwietniu 1940 r. i ucieczce do Warszawy zagrożonego aresztowaniem hm. Władysława Sieradzkiego przyjął kierowanie tajnym harcerstwem na Pomorzu.

W maju 1940 r. podczas drugiego pobytu B. Porożyńskiego na Pomorzu został przez niego mianowany komendantem Chorągwi Pomorskiej Szarych Szeregów, oznaczonej kryptonimem Lina. Jednocześnie został zaprzysiężony w ramach ZWZ [Związek Walki Zbrojnej]. Od tego momentu używał ps. Konrad. Po objęciu funkcji komendanta chorągwi nawiązał osobiste kontakty i rozbudował strukturę Szarych Szeregów na Pomorzu. W 1941 r. działalność konspiracyjna B. Myśliwka uległa znacznemu rozszerzeniu.

Stał się jednym z bardziej aktywnych i skutecznych działaczy konspiracyjnych na Pomorzu. Podczas jednego z pobytów w Warszawie poprzez B. Porożyńskiego nawiązał kontakt z hm. Witoldem Bublewskim ps. Wybicki, przed wojną kierownikiem drużyny żeglarskiej w Głównej Kwaterze Harcerzy. Został przez niego zaprzysiężony w ramach organizacji Alfa. Powierzono mu zadanie utworzenia związków terenowych na Wybrzeżu, a po włączeniu 1.04.1942 r. Alfy do AK [Armia Krajowa] otrzymał przydział do związków Wybrzeża.

W Warszawie utrzymywał kontakt z kmdr Konstantym Jacyniczynem ps. Żmudzin, komendantem związków terenowych wydziału marynarki KG AK [Komenda Główna Armii Krajowej] na Wybrzeżu – kryptonim Polana. Organizował ekspozytury wydziałów w portach i na zapleczu, zwłaszcza w Gdyni i Gdańsku. Utworzył od podstaw grupę o kryptonimie Ogródek. Osobiście przewoził na Wybrzeże zadania dla sieci wywiadu, a do Warszawy – meldunki wywiadowcze. Zorganizował w Orłowie przy ul. Wrocławskiej 3 ważny punkt kontaktowy, do którego napływały meldunki od agentów wywiadu morskiego z Gdyni i Gdańska. W trakcie prowadzonej na Wybrzeżu akcji scaleniowej uczestniczył w przekazywaniu informacji wywiadowczych przez Szwecję na Zachód.

Zdradzony przez żonę, uniknął aresztowania na dworcu w Gdańsku w sierpniu 1942 r., ukrywał się w Orłowie i na terenie Kacka. 29.09.1942 r. został aresztowany przez Gestapo w mieszkaniu Zygmunta Garbego przy ul. Orzechowej w Orłowie. Przywieziony do budynku Gestapo (Grenzkommisariat) w Gdyni na Kamiennej Górze został poddany śledztwu z zastosowaniem tortur. Nie chcąc ujawnić tajemnic konspiracyjnych, popełnił samobójstwo, wieszając się w celi gdyńskiego Gestapo dnia 30.09.1942 r. o godz. 5. Miejsce pochowania jego zwłok nie zostało ustalone.

autor: Bogdan Chrzanowski (2006 r.)