Mistat Leopold

Z Gdynia w sieci

Mistat Leopold (1895-1939) – kpt żeglugi wielkiej, mierniczy i hydrograf, długoletni kierownik oddziału nawigacyjnego w Urzędzie Morskim. Zginął w ostatnich dniach obrony Gdyni w Babich Dołach.

Życiorys

Urodził się w Krakowie 18.10.1895 r. Naukę rozpoczął we Lwowie, kontynuował w Splicie, gdzie wyjechał z rodzicami. Egzamin dojrzałości zdał po powrocie w 1913 r. i wyjechał do Triestu, gdzie wstąpił na roczny kurs w Academia de Nautica e Commercio. Po jego zakończeniu zaokrętował na statek armatora austriackiego. Wybuch I wojny przerwał rejs, wrócił więc do rodziny mieszkającej w Wiedniu.

W 1915 r. otrzymał wezwanie do wojska i po przeszkoleniu odkomenderowano go do szkoły podoficerskiej marynarki wojennej. Jako chorąży służył na torpedowcu. W 1917 r. zdał w Trieście celująco egzamin oficerski i jako pilot portowy przeprowadzał konwoje statków w okolicy Szybeniuku przez wodne pola minowe.

Z chwilą odzyskania przez Polskę niepodległości zwolnił się z austriackiej służby. Początkowo został zatrudniony w Poselstwie Polskim w Belgradzie (jako tłumacz języka serbsko-chorwackiego).

W 1919 r. wrócił do kraju i przydzielony został do I Batalionu Morskiego w Modlinie. Następnie służył w wojskach lądowych i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 r. odszedł do rezerwy i jako urzędnik cywilny objął stanowisko referenta żeglugowego i żeglarskiego w Urzędzie Marynarki Handlowej w Wejherowie, później przeniesionego do Gdyni jako Urząd Morski.

Przez wiele lat, będąc kierownikiem oddziału nawigacyjnego, zajmował się uzupełnianiem i unowocześnianiem znaków nawigacyjnych, przeprowadził gruntowną modernizację istniejącego ich układu na obszarze polskich wód terytorialnych, wprowadził wiele nowych, przez siebie zaprojektowanych staw, świateł czy pław na torach wodnych.

Prowadził też ożywioną działalność publicystyczną i naukową. W jego dorobku naukowym najważniejsze są dwie prace: cykl artykułów w „Życiu Technicznym” będących pierwszą polską monografią znaków żeglugowych oraz Układ falochronów, który był w ocenie prof. Stanisława Hückla „pierwszą polską publikacją z zakresu budownictwa morskiego i hydrauliki morskiej”.

W 1939 r. jako porucznik rezerwy korpusu morskiego Marynarki Wojennej, został zmobilizowany i brał udział w walkach batalionu Kadry Floty w obronie Gdyni i Oksywia. Zginął w ostatnich dniach obrony Gdyni w Babich Dołach 17.09.1939 r.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)