Martens Adolf
Martens Adolf (1875-1939). Budowniczy, ewangelicki działacz kościelny. Podejmował starania o zorganizowanie polskiego zboru ewangelicko-augsburskiego w Gdyni. Był prezesem komitetu organizacyjnego, a następnie kolegium kościelnego do 1935 r.
Życiorys
Urodził się 22.03.1875 r. w Warszawie, syn budowniczego Fryderyka Martensa i Julii z d. Romanos. Po 3-letniej praktyce zawodowej w zakładzie ojca w 1896 r. ukończył szkołę techniczno-budowlaną w Kolonii (Niemcy) z tytułem budowniczego, chociaż sporadycznie bywał tytułowany inżynierem.
W latach 1903-1908 przebywał w Nowym Jorku; po powrocie, w latach 1909-1920 pracował jako kierownik oddziału rodzinnej firmy Martens i Daab w Łodzi, następnie na budowie fabryki amunicji w Starachowicach.
W 1922 r. osiadł w Gdyni i do 1931 r. (formalnie do 1934 r.) prowadził przedsiębiorstwo budowlane wykonujące m.in. prace brukarskie, którego działalność zakończyła się krachem finansowym (wykonał projekt kamienicy przy ul. Morskiej 27). W latach 1932-1935 był zatrudniony w Towarzystwie Budowy Osiedli w biurze technicznym, następnie w latach 1935-1938 był przedstawicielem różnych firm budowlanych, co ponownie skończyło się utratą środków do życia.
1.02.1939 r. został pracownikiem Wydziału Technicznego w Komisariacie Rządu. Wraz z małżonką w 1926 r. i w latach 1930-1931 podejmował starania o zorganizowanie polskiego zboru ewangelicko-augsburskiego w Gdyni. Był prezesem komitetu organizacyjnego, a następnie kolegium kościelnego do 1935 r. W 1932 r. podjął uwieńczone sukcesem starania w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego o przyznanie miesięcznej dotacji dla zboru, umotywowane narodowym i patriotycznym charakterem placówki. Wszedł w skład powołanego w kwietniu 1937 r. Komitetu Budowy Kaplicy. 29.05.1938 r. otrzymał godność honorowego członka rady kościelnej.
Zmarł nagle 21.03.1939 r., pochowany na ewangelickim cmentarzu Witomińskim, w pobliżu krzyża.
Żonaty z Wandą z d. Klose (ur. 1881 r. w Łowiczu, zm. 20.02.1935 r. w Gdyni). Jej imię od 1937 r. nosiło Stowarzyszenie Niewiast przy parafii ewangelickiej. Mieszkali przy ul. Śląskiej 51 m. 84.
autor: Jerzy Domasłowski (2006 r.)
