Krzywiec Wacław
Krzywiec Wacław (1908-1956) – oficer Marynarki Wojennej, dowódca baterii przeciwlotniczej na Helu, komendant Portu Wojennego, dowódca ORP Błyskawica. Odznaczony w 1946 r. Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy. Po sfingowanym procesie w 1951 r. skazany na dożywocie.
Życiorys
Urodził się 19.10.1908 r. w Petersburgu. W 1920 r. przyjechał do Polski. Po uzyskaniu matury w Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczym w Bydgoszczy w 1928 r., zdał egzaminy do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej.
W 1931 r. mianowany podporucznikiem marynarki służył jako oficer wachtowy na torpedowcu Mazur i jako zastępca dowódcy na kanonierce Komendant Piłsudski. W 1934 r. był słuchaczem kursu elektroniki w Warszawie, a następnie kursu oficerów artylerii morskiej ze stażem we Francji.
W 1935 r. był I oficerem artylerii na ORP Wicher. Od sierpnia 1935 r. do maja 1937 r. był na Helu dowódcą 32. baterii artylerii nadbrzeżnej, po czym wrócił na ORP Wicher, na którym objął funkcję I oficera artylerii.
We wrześniu 1939 r. był dowódcą 24. baterii półstałej 2. Morskiego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej na Helu, która zestrzeliła około13 samolotów wroga. Po kapitulacji resztę wojny przebywał w niewoli niemieckiej.
Po wyzwoleniu obozu powrócił do Gdyni, w lipcu 1945 r. powołany został do Marynarki Wojennej [MW], a od lipca 1945 r. do stycznia 1946 r. był zastępcą komendanta miasta Gdyni. W październiku tego roku, za wybitne czyny w kampanii wrześniowej odznaczono go Krzyżem Orderu Virtuti Militari V kl.
W styczniu 1946 r. mianowany został szefem oddziału okrętów pomocniczych i przystani Dowództwa Głównego Portu MW, pół roku później awansował na komandora podporucznika, od lata 1947 r. był komendantem Portu Wojennego Gdynia oraz dowódcą ORP Błyskawica. W styczniu 1949 r. został dowódcą Dywizjonu Ścigaczy, a rok później szefem tyłów Głównej Bazy Marynarki Wojennej.
7.05.1951 r. został aresztowany pod sfingowanymi zarzutami udziału w spisku szpiegowskim tzw. „grupy siedmiu komandorów”. W lipcu 1952 r. sąd wojskowy skazał go na dożywocie, wraz z kmdr por. Kazimierzem Kraszewskim. W lutym 1956 r., na skutek ciężkiej choroby został warunkowo zwolniony dla podratowania zdrowia utraconego w trakcie śledztwa i więzienia.
Zmarł 12.03.1956 r. w Gliwicach, nie doczekawszy przełomu październikowego. Pochowany został w Gdyni na cmentarzu Witomińskim.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
