Kopeć Karol

Kopeć Karol (1889-1939) - nauczyciel, pierwszy gdyński inspektor szkolny, za wzorową pracę odznaczony złotym Krzyżem Zasługi. Zamordowany w Piaśnicy.

Dyrektor Jan Kamrowski (pierwszy z lewej) oraz inspektor szkolny Karol Kopeć (pierwszy z prawej ) przed szkołą nr 1 w Gdyni.

Życiorys

Urodził się 5.08.1889 r. w Łazach, powiat bocheński, ojciec był nauczycielem. Seminarium Nauczycielskie ukończył w 1911 r. w Tarnowie i rozpoczął pracę w 4-klasowej szkole w Gdowie. Po wybuchu I wojny światowej został w 1914 r. powołany do wojska w armii austriackiej, do pracy nauczycielskiej powrócił w 1918 r.

Kuratorium Poznańskie skierowało go do Szkoły Wydziałowej w Inowrocławiu, stamtąd przeszedł jako metodyk do Szkoły Ćwiczeń. Po zdaniu egzaminu konkursowego, został przyjęty na 3-letnie studia uniwersyteckie we Lwowie, które ukończył w 1926 r.

Został nauczycielem geografii w Seminarium Nauczycielskim Żeńskim w Inowrocławiu, a od sierpnia 1933 r. – dyrektorem. W styczniu 1934 r. został inspektorem szkolnym wejherowskiego obwodu szkolnego.

1.04.1938 r. utworzony został oddzielny Inspektorat Szkolny Gdyński, obejmujący miasto portowe Gdynię – K. Kopeć został jego pierwszym inspektorem szkolnym. W opinii przełożonych przeprowadzane przez niego inspekcje w szkołach oraz opinie wystawiane nauczycielom, nacechowane były rzetelnością, poczuciem odpowiedzialności i sprawiedliwości.

Z jego inicjatywy organizowano w Gdyni wielkie imprezy sportowe i śpiewacze na miejskim boisku sportowym przy ul. Ejsmonda. Był aktywnym członkiem Miejskiego Zarządu Koła Przyjaciół Harcerstwa i Związku Nauczycielstwa Polskiego, Polskiego Związku Zachodniego oraz Zarządu Obwodu Morskiego Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej. Za wzorową pracę odznaczono go złotym Krzyżem Zasługi.

Aresztowany został we wrześniu 1939 r. przez gestapo razem z nauczycielami Gdyni i Wejherowa – zginął w masowej egzekucji w Piaśnicy. Jego symboliczny grób znajduje się na cmentarzu Żołnierzy Polskich w Redłowie.

Syn K. Kopcia – Jan (uczeń ostatniej klasy Prywatnego Męskiego Gimnazjum i Liceum Ojców Jezuitów, został przez konspiracyjną Komisję Oświecenia Publicznego zaangażowany do prowadzenia tajnego nauczania na terenie Krakowa. Aresztowany 27.05.1941 r. i osadzony w więzieniu na Montelupich, po długich przesłuchaniach i torturach zesłany do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, gdzie zginął 18.03.1942 r.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)