Kawczyński Józef

Kawczyński Józef (1892–1957) – działacz gospodarczy i polityczny związany z Gdynią. Brał udział w kampanii plebiscytowej na Warmii, pracował jako attaché emigracyjny w Gdańsku i w przedsiębiorstwach żeglugowych. Od 1928 r. związany z Izbą Przemysłowo-Handlową, od 1938 r. jej dyrektor. Współorganizator Instytutu Handlu Morskiego i Techniki Portowej oraz Liceum Handlowego w Gdyni, radny miejski, działacz Bezpartyjnego Biura Współpracy z Rządem [BBWR] i Obozuj Zjednoczenia Narodowego [OZN], współzałożyciel Klubu Rotary. Autor wielu publikacji z zakresu gospodarki morskiej.

Uczestnicy uroczystości poświęcenia statku Cieszyn: dyrektor Oddziału Gdyńskiego BGK Władysław Grabowski, dyrektor Urzędu Morskiego Stanisław Łęgowski, kapitan portu gdyńskiego Zaleski, dyrektor Izby Przemysłowo-Handlowej Grudziądz-Gdynia Józef Kawczyński, dyrektor Żeglugi Polskiej S.A. Julian Rummel.

Wczesne lata i edukacja

Urodził się 5.04.1892 r. w Pińczynie k. Starogardu Gdańskiego. Ojciec był technikiem budowlanym. W 1913 r. ukończył w gimnazjum w Krakowie i rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które przerwał wybuch I wojny światowej.

I wojna światowa i pierwsze lata działalności

W latach 1914-1918 służył w wojsku niemieckim na froncie wschodnim. Po zakończeniu wojny brał aktywny udział w kampanii plebiscytowej na Warmii, prowadząc kursy szkoleniowe. Był redaktorem „Gazety Polskiej" ukazującej się w Kwidzynie do 1920 r. oraz pełnił funkcję instruktora Macierzy Szkolnej na teren Pomorza.

Kariera urzędnicza i studia wyższe

W latach 1921-1924 był zastępcą attaché emigracyjnego przy Komisariacie Generalnym RP w Gdańsku. Równocześnie podjął studia na wydziale ogólnym Politechniki Gdańskiej. W 1927 r. uzyskał tytuł magistra nauk ekonomicznych na wydziale prawno-ekonomicznym Uniwersytetu Poznańskiego. W latach 1926-1928 pracował w przedsiębiorstwach żeglugowych w kraju i za granicą.

Izba Przemysłowo-Handlowa w Gdyni

W 1928 r. wygrał konkurs na stanowisko kierownika gdyńskiej ekspozytury Izby Przemysłowo-Handlowej w Grudziądzu, a z chwilą jej przeniesienia w 1932 r. do Gdyni został jej wicedyrektorem, któremu podlegały sprawy żeglugi portowej. W maju 1938 r. objął stanowisko dyrektora tej Izby i pozostał na nim do wybuchu wojny.

Działalność edukacyjna i społeczna

Był jednym z organizatorów istniejącego w latach 1929-1933 Instytutu Handlu Morskiego i Techniki Portowej oraz Liceum Handlowego, powstałego po zlikwidowaniu Instytutu. Był także wykładowcą w obu tych szkołach.

Piastował również wiele funkcji społecznych. W wyborach do Rady Miejskiej Gdyni w 1929 r. został wybrany radnym i utrzymał mandat przez 10 lat. Był członkiem Państwowej Rady Komunikacji. W latach 1928-1935 sprawował funkcję prezesa Rady Grodzkiej Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem, a po jego rozwiązaniu wchodził w skład Rady Grodzkiej Obozu Zjednoczenia Narodowego. Należał do członków-założycieli Klubu Rotary (1934 r.). Przyczynił się znacznie do skoordynowania rozwoju miasta z rozwojem portu. Dążył do stworzenia w Gdyni ośrodka polityki morskiej.

Był autorem licznych artykułów i rozpraw ekonomiczno-morskich publikowanych na łamach pism fachowych oraz w „Biuletynie Informacyjnym Izby Przemysłowo-Handlowej w Gdyni".

Podczas okupacji przebywał w Warszawie.

Powojenne lata

W kwietniu 1945 r. powrócił do Gdyni, gdzie objął dawne stanowisko. Funkcję tę pełnił do 1950 r. W latach 1947-1950 prowadził wykłady z ekonomiki handlu zagranicznego i międzynarodowych norm w handlu morskim w Wyższej Szkole Handlu Morskiego, która początkowo mieściła się w Gdyni, a następnie w Sopocie. Teksty swych wykładów opublikował w skryptach.

Ostatnie lata i śmierć

W 1950 r. wyjechał do Warszawy i po zdaniu odpowiedniego egzaminu pracował jako organista w kościele oo. jezuitów. Zginął potrącony przez samochód 7.08.1957 r.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)