Kasprowicz Maksymilian

Kasprowicz Maksymilian(1906–1986) – malarz i dekorator wnętrz, urodzony w Swarzędzu. Kształcił się w Poznaniu, a od 1935 r. mieszkał w Gdyni, gdzie aktywnie uczestniczył w życiu artystycznym (m.in. w Związku Zawodowym Polskich Artystów Plastyków). Tworzył pejzaże, portrety, malarstwo sztalugowe, ścienne, grafikę oraz projekty wnętrz. Po wojnie działał organizacyjnie i pedagogicznie, ucząc m.in. w gdańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych, gdzie był docentem i dziekanem. Brał udział w licznych wystawach w kraju i za granicą, zdobył wiele nagród i odznaczeń, w tym 3-krotnie Nagrodę Artystyczną Gdyni. Współtworzył polichromię gdańskiej starówki i inne realizacje dekoracyjne. Jego prace znajdują się w muzeach polskich i zagranicznych. Zmarł w Gdyni, a jego spuścizna trafiła do Muzeum Miasta Gdyni.

Maksymilian Kasprowicz.
Plener malarski Liceum Sztuk Plastycznych, na pierwszym planie Maksymilian Kasprowicz.
Maksymilian Kasprowicz w pracowni malarskiej.
Wnętrze statku m/s Dzierżyński zaprojektowane przez Bolesława Justa i Maksymiliana Kasprowicza.
Maksymilian Kasprowicz, Autoportret, olej, papier na tekturze (41 x 33,5 cm).
Maksymilian Kasprowicz, Akt II, technika mieszana, płótno (81,6 x 121,3 cm).
Maksymilian Kasprowicz, Kompozycja C+C, technika własna, płyta pilśniowa (52 x 40 cm).
Maksymilian Kasprowicz, Kompozycja biała IV, collage, płyta pilśniowa (106,5 x 63,3 cm).

Wczesne lata i edukacja

Urodził się 2.10.1906 r. w Swarzędzu. Po ukończeniu szkoły powszechnej w rodzinnym mieście, terminował u mistrza malarskiego w Poznaniu.

W latach 1922–1924 uczył się w Państwowej Szkole Dokształcającej i Malarskiej, a w latach 1928-1933 w Państwowej Szkole Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego na wydziale malarstwa dekoracyjnego i witrażownictwa w Poznaniu.

Początki kariery artystycznej

Po studiach zaczął pracować jako malarz i projektant wnętrz, a także brał udział w wystawach malarstwa i grafiki użytkowej.

W 1935 r. przeprowadził się do Gdyni, gdzie szybko znalazł się w grupie Gdyńskich Artystów Plastyków, przekształconej w 1937 r. w Związek Zawodowy Polskich Artystów Plastyków [ZZPAP]. Należał także do Confederation Internationale des Artistes w Brukseli. Namalował wiele portretów i gdyńskich pejzaży.

Okres okupacji

Okres okupacji przeżył w Gdyni, pracując w elektrowni jako pomocnik malarza. W wolnych chwilach malował.

Działalność po II wojnie światowej

W 1945 r. pracował w przyfrontowej pracowni graficznej, a następnie, jako referent do spraw plastyki w Wojewódzkim Wydziale Kultury i Sztuki, pomagał w organizowaniu gdyńskiego teatru i organizował wystawy.

W 1946 r. zajął się reorganizacją oddziału ZZPAP w Gdyni (od 1949 r. do likwidacji oddziału był jego prezesem) oraz organizacją pierwszej wystawy objazdowej upowszechniającej sztukę.

Praca pedagogiczna

W latach 1948–1959 uczył rysunku i malarstwa w Liceum Sztuk Plastycznych w Gdyni.

W 1952 r. podjął pracę w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Gdańsku, a od 1957 r. do przejścia na emeryturę w 1977 r. był docentem tej uczelni, w latach 1962–1964 prodziekanem wydziału malarstwa, a w latach 1968–1972 jego dziekanem.

Twórczość i działalność artystyczna

Należał do grona czołowych twórców na Wybrzeżu Gdańskim, najbardziej zaangażowanych w kształtowanie tutejszego życia artystycznego po II wojnie światowej.

Jego twórczość obejmuje malarstwo sztalugowe, ścienne, grafikę artystyczną i użytkową, wystrój wnętrz i rysunek. Miał kilkanaście wystaw indywidualnych w kraju i za granicą, był uczestnikiem ok. 40 wystaw zbiorowych.

Jego prace znajdują się m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Poznaniu, Gdańsku i Szczecinie, Instytucie Kultury Polskiej w Londynie, Biurze Wystaw Artystycznych w Sopocie oraz w kolekcjach prywatnych.

Projekty realizacji plastycznych

1954–1955 – kierownik zespołu projektującego polichromię starówki gdańskiej
1955–1956 – projektant wystroju plastycznego Starego Rynku w Poznaniu
1957 – nadzór nad polichromią wnętrza sali restauracyjnej Dworca Głównego w Gdyni

Nagrody i odznaczenia

Za pracę pedagogiczną i artystyczną otrzymał liczne nagrody i odznaczenia, m.in.:

Nagroda II stopnia Ministra Kultury i Sztuki (1968)
Złoty Krzyż Zasługi (1973)
Nagroda Artystyczna Gdyni (1948, 1960, 1976)

Ostatnie lata i spuścizna

Zmarł 1.12.1986 r., pochowany został na Cmentarzu Witomińskim.

W roku następnym decyzją prezydenta Gdyni spuściznę po nim przekazano do Muzeum Miasta Gdyni, które stało się właścicielem największej kolekcji jego dzieł.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)