Janczyszyn Ludwik

Janczyszyn Ludwik (1923-1994). Admirał, dowódca Marynarki Wojennej, ambasador, poseł. Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą, Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy, Krzyżem Walecznych, srebrnym medalem Zasłużonym na Polu Chwały.

• 
  Adm. Ludwik Janczyszyn
• 
  Adm. Ludwik Janczyszyn

Życiorys

Urodził się 11.05.1923 r. w Krasnym (województwo tarnopolskie) w rodzinie chłopskiej (rodzice mieli gospodarstwo rolne we wsi Krasne). Ukończył 5-klasową publiczną szkołę powszechną, pracował jako drwal, kowal i ślusarz.

W czasie okupacji niemieckiej wstąpił do partyzantki radzieckiej gen. Sidora Kowpaka działającej na Wołyniu i Podolu.

5.06.1944 r. został wcielony do Wojska Polskiego i po skończeniu kursu oficerskiego w latach 1944-1946 był dowódcą plutonu i kompanii ciężkich karabinów maszynowych oraz starszym adiutantem batalionu w 1. Pułku Piechoty 1. Dywizji Pancernej im. Tadeusza Kościuszki. Od stycznia do listopada 1945 r. brał udział w walkach na froncie. Dwukrotnie został lekko ranny. Po zakończeniu działań wojennych uczestniczył w zwalczaniu zbrojnego podziemia w województwach lubelskim i białostockim.

W latach 1946-1949 był słuchaczem na Wydziale Pokładowym Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni, w 1952 r. ukończył specjalistyczny kurs oficerów Marynarki Wojennej w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich, a w 1956 r. – wyższy akademicki kurs w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa. Szybko awansował, aż do stopnia wiceadmirała w 1970 r. i admirała w 1978 r., pełniąc coraz wyższe stanowiska w Marynarce Wojennej. W 1966 r. ukończył studia zaoczne I stopnia w WSMW [Wyższa Szkoła Marynarki Wojennej] w Gdyni. W 1975 r. odbył kolejny kurs przeszkolenia kierowniczej kadry w AMW [Akademia Marynarki Wojennej] ZSRR.

Był kolejno: szefem Oddziału Szkolenia Bojowego i szefem Oddziału Operacyjno-Szkoleniowego w Sztabie Głównym Marynarki Wojennej, przez dwa lata zastępcą szefa Sztabu Głównego Marynarki Wojennej ds. operacyjnych, w latach 1959-1969 szefem Sztabu Marynarki Wojennej, a w okresie 1969-1986 dowódcą Marynarki Wojennej.

W latach 1986-1989 był ambasadorem PRL w Syrii i Jordanii. W 1989 r. przeszedł w stan spoczynku.

Był przez 3 kadencje posłem na Sejm, a w latach 1981-1983 członkiem Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego.

Odznaczony Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą, Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy, Krzyżem Walecznych, srebrnym medalem Zasłużonym na Polu Chwały i wieloma innymi, w tym zagranicznymi.

Zmarł 15.07.1994 r., pochowany na cmentarzu Witomińskim.

autor: Walter Pater (2006 r.)