Hryniewiecki Stanisław
Hryniewiecki Stanisław (1896-1943) – komandor Marynarki Wojennej, dowódca niszczyciela Grom (1937 r.), odznaczony Orderem Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się 11.11.1896 r. w majątku Grawadusze na Litwie. Po ukończeniu gimnazjum był słuchaczem Korpusu Morskiego w Petersburgu. 4.05.1917 r. awansowany do stopnia miczmana, skierowany został do Floty Bałtyckiej i służył w niej do 1.11.1918 r.
W lutym 1919 r. przybył do Polski, a w kwietniu został powołany do służby w Wojsku Polskim w stopniu porucznika marynarki. Pełnił służbę w 2. pułku artylerii polowej Legionów, potem w Departamencie dla Spraw Morskich, następnie we Flotylli Pińskiej jako dowódca motorówki i statku uzbrojonego, a od 2.08.1920 r. we Flotylli Wiślanej.
Za czyny w kampanii 1919-1920 otrzymał Krzyż Orderu Virtuti Militari V klasy oraz 2-krotnie Krzyż Walecznych.
W następnych latach pełnił szereg funkcji dowódczych w Marynarce Wojennej [MW] i stale awansował. Po oficerskim kursie taktycznym w Szkole Podchorążych MW w Toruniu, który ukończył w 1931 r., został zastępcą dowódcy Flotylli Pińskiej. Po ukończeniu kolejnego kursu taktycznego dowodził Dywizjonem Artylerii Nadbrzeżnej.
Od 1936 r. uczestniczył w budowie niszczyciela Grom, a po awansie na kmdra por. w marcu 1937 r. objął dowództwo tego okrętu. Na wiosnę 1939 r. ze względu na zły stan zdrowia przeszedł w stan spoczynku.
Przed kampanią wrześniową został zmobilizowany. Po śmierci dowódcy Gryfa, mianowany został na jego miejsce, a po zatopieniu okrętu był oficerem łącznikowym dowódcy Floty kadm. Józefa Unruga przy dowódcy Lądowej Obrony Wybrzeża płk Stanisławie Dąbku. Po upadku Oksywia przedostał się na Hel, po czym za zgodą dowódcy Floty z grupą oficerów przedarł się na kutrze przez blokadę na Łotwę, gdzie został internowany. Po ucieczce z obozu dla internowanych na pocz. 1940 r. przedostał się przez Szwecję do Wielkiej Brytanii i wstąpił do MW.
W kwietniu 1940 r. brał udział w walkach o Narwik, dowodząc z pokładu Gromu dywizjonem niszczycieli. Od lata 1940 r. przebywał na urlopie zdrowotnym. 18.11.1942 r. objął dowództwo niszczyciela Orkan, który 8.10.1943 r. podczas konwoju na płn. Atlantyku został storpedowany przez U-378. Zginęło wówczas wraz z dowódcą 177 marynarzy.
autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)
