W czasie okupacji Niemcy przekształcili port gdyński w bazę niemieckiej marynarki wojennej (niem. Kriegsmarine). Stał się on bazą remontowo-zaopatrzeniową dla jednostek wojennych i transportowych. Założono tu także ośrodek szkoleniowy dla załóg jednostek pływających oraz ośrodek budowy okrętów podwodnych.
Jedynie w niewielkiej części zachowano przedwojenne funkcje portu. Przede wszystkim w Basenie Węglowym nadal przeładowywano węgiel eksportowany do neutralnej Szwecji. Ważne dla okupanta było również rybołówstwo, dlatego w porcie gdyńskim znalazło się miejsce także dla rybaków.
W zbiorach Muzeum Miasta Gdyni posiadamy zespół 158 zdjęć przedstawiających prace nad przebudową i dostosowaniem portu gdyńskiego do potrzeb okupanta. Wśród nich widzimy między innymi:
- budowę bazy paliw pędnych, czyli kompleksu podziemnych magazynów i korytarzy połączonych z pomieszczeniami obsługi u zbiegu ulic Nasypowej, Okrężnej i Bosmańskiej.
- budowę stanowisk do cumowania wielkich jednostek wojennych i transportowców,
- rozbudowę Falochronu Wschodniego
- budowę pomostów i pirsu dla mniejszych jednostek w Basenie Prezydenta,
- budowę tzw. Ostrogi Oksywskiej przy wejściu z Awanportu do tzw. portu wewnętrznego.
Dariusz Małszycki
Wybrana literatura:
Gajos, Zaplecze paliwowe dla gdyńskiego portu w okresie II wojny światowej, https://muzeumgdynia.pl/2023/09/zaplecze-paliwowe-dla-gdynskiego-portu-w-okresie-ii-wojny-swiatowej [dostęp. 23.01.2025].
Kaźmierczak, Port gdyński w latach wojny, „Rocznik Gdyński” 1977, nr 1, s. 105-116.
