Danovius Ernest Jakub

Danovius Ernest Jakub (Danov Ernst Jakob) (1741-1782). Profesor teologii ewangelickiej, pedagog. Należał do prekursorów kierunku racjonalistycznego zwalczanego przez dominujące kręgi ortodoksji luterańskiej. W latach 1766-1768 rektor Szkoły Świętojańskiej w Gdańsku.

Ernst Jakob Danovious.

Życiorys

Urodził się 12.03.1741 r. w Redłowie (Małym Kacku) jako syn miejscowego pastora Ludwika Krystiana Danoviusa (lata 1711-1761; późniejszego niemieckiego i polskiego kaznodziei przy nowomiejskim kościele Trójcy Świętej w Toruniu), wnuk pastora Jakuba Danoviusa z Okartowa na Mazurach. Uczęszczał do Gimnazjum Akademickiego w Gdańsku, studia teologiczne odbył w Helmstedt i Getyndze.

W latach 1766-1768 rektor Szkoły Świętojańskiej w Gdańsku. Od 1768 r. profesor teologii na uniwersytecie w Jenie (Niemcy), gdzie należał do prekursorów kierunku racjonalistycznego zwalczanego przez dominujące kręgi ortodoksji luterańskiej. Opublikował m.in. 2-tomową Teologię dogmatyczną (Institutio theologiae dogmaticae, Jena 1772-1776).

Z powodu depresji 18.03.1782 r. popełnił samobójstwo, topiąc się w rzece Saale.

Najstarsza siostra Wilhelmina Karolina (zm. 1760 r.) była żoną filologa Jana Netzkera (1736-1781), który po studiach w Jenie został profesorem gimnazjum toruńskiego, a Anna Henrietta była żoną filologa prof. Christiana Gottfrieda Schütza (1747-1832) w Jenie, późniejszego wydawcy „Allgemeine Literatur-Zeitung”. Małżonką była Wilhelmina z d. Eber.

autor: Jerzy Domasłowski (2006 r.)