Czerokow Wiktor
Czerokow Wiktor (1907-1995). Rosjanin, oficer radziecki, dowódca Polskiej Marynarki Wojennej w latach 1950-1953.
Życiorys
Urodził się 10.10.1907 r. w Ordubadzie w Armenii. W latach 1926-1930 studiował w Wyższej Wojskowej Szkole Morskiej im. M. Frunzego, służył na okrętach Floty Bałtyckiej. W okresie 1930-1936 dowodził kutrami torpedowymi, w latach 1936-1939 studiował w Akademii Morskiej w Leningradzie, w latach 1939-1941 był dowódcą 1. Brygady Kutrów Torpedowych Floty Bałtyckiej, podczas wojny z Finlandią uczestniczył w odwrocie jednostek Floty Bałtyckiej z Tallina do Leningradu. W 1941 r. został dowódcą Ładoskiej Flotylli Wojennej wchodzącej w skład Floty Bałtyckiej i dowodził nią aż do rozformowania 25.09.1944 r. W lutym 1943 r. został kontradmirałem. W latach 1944-1945 był dowódcą Morskiego Rejonu Obronnego w Rydze, następnie dowódcą Wyspowego Morskiego Rejonu Obronnego Floty Bałtyckiej, który do końca wojny prowadził działania na Bałtyku. W latach 1945-1947 był dowódcą Ryskiej Bazy Morskiej 8. Floty (Północno-Bałtyckiej), a następnie w latach 1947-1948 – dowódcą Białomorskiej Flotylli Wojennej. W 1950 r. ukończył Akademię Sztabu Generalnego im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie.
Od 1.09.1950 r. do 8.04.1953 r. był dowódcą Polskiej Marynarki Wojennej, 3.11.1951 r. awansowanym na wiceadmirała.
Po powrocie do ZSRR objął stanowisko szefa sztabu I zastępcy dowódcy 4. Floty Bałtyckiej, a po reorganizacji dowodził Flotyllą Wschodnio-Bałtycką Floty Bałtyckiej. Od 1957 r. był szefem Fakultetu Marynarki Wojennej, w latach 1960-1970 kierował Katedrą Sztuki Operacyjnej Sił Morskich w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa w Moskwie.
W 1972 r. przeszedł w stan spoczynku. Był autorem wspomnień Dla tiebia, Leningrad, wydanych po polsku pt. Marynarze drogi życia.
Odznaczony wieloma orderami radzieckimi i w 1953 r. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski III klasy i w 1968 r. srebrnym medalem Za Zasługi dla Obronności Kraju.
Zmarł 28.02.1995 r., pochowany na cmentarzu Kuncewo w Moskwie.
autor: Walter Pater (2006 r.)






