Bilek Mieczysław

Bilek Mieczysław (1894-1943). Komisaryczny wiceprezydent Gdyni w latach 1929-1931. Członek Rady Portowej przy Urzędzie Morskim, założyciel i przewodniczący Komitetu Samowystarczalności Gospodarczej w Gdyni. Odznaczony m.in. Medalem Niepodległości.

• 
  Mieczysław Bilek.
• 
  Otwarcie wystawy prac malarskich Andrzeja Olesia; Mieczysław Bilek trzeci od lewej.

Życiorys

Urodził się 18.06.1894 r. w Łodzi. Ukończył gimnazjum w Radomiu, następnie studia na wydziale prawa w Charkowie, Petersburgu i Warszawie. W Charkowie i Petersburgu był sekretarzem, potem wiceprezesem Unii Stowarzyszeń Postępowo-Niepodległościowych Filarecja i współpracownikiem „Głosu Polskiego” oraz „Dziennika Petrogradzkiego”. Ożenił się 25.07.1914 r. z Zofią Szczygielską. W 1916 r. ukończył szkołę chorążych w Peterhofie i służył w 69. pułku w Bugurusłowie. W 1917 r. organizował Związek Wojskowy Polaków, był delegatem na zjazd, który odbył się w czerwcu tegoż roku. Do Polski wrócił w 1918 r., został zastępcą komisarza rządu na miasto Radom i powiat radomski. Podczas wojny w 1920 r. dowodził kompanią 145. Pułku Strzelców Konnych, potem był szefem sztabu w 18. Dywizji Piechoty.

W 1923 r. ukończył Uniwersytet Poznański, w 1924 r. został radcą w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych, w 1925 r. – starostą powiatowym w Jędrzejowie, w 1927 r. – starostą powiatowym, a rok później – starostą grodzkim w Białymstoku.

14.09.1928 r., decyzją Ministerstwa Skarbu, został mianowany delegatem rządu przy Zarządzie Miejskim w Gdyni; sprawował nadzór nad administracją samorządową – kontrasygnował m.in. zarządzenia burmistrza Augustyna Krauzego, a po jego odwołaniu – zastępcy Hilarego Ewerta-Krzemieniewskiego. Wprowadził szereg istotnych zmian organizacyjnych w pracy samorządu, od niego w dużej mierze zależały też ulgi podatkowe udzielane inwestorom.

6.05.1929 r. mianowano go komisarycznym wiceprezydentem miasta Gdyni. Był członkiem Rady Portowej przy Urzędzie Morskim, założycielem i przewodniczącym Komitetu Samowystarczalności Gospodarczej w Gdyni (1930 r.). Odwołany w kwietniu 1931 r., przeszedł na stanowisko wicewojewody krakowskiego, od 1933 r. pracował w Banku Gospodarstwa Krajowego w Warszawie. Odznaczony m.in. Medalem Niepodległości.

W 1943 r. został zamordowany przez hitlerowców.

Ważniejsze publikacje: Refleksje historyczne, Demokratyzacja Polski (Petersburg, 1915 r.); Zagadnienia organizacji władz i urzędów agrarnych w b. zaborze pruskim (Poznań, 1923 r.); Skrótowy podręcznik nauki administracji i prawa administracyjnego (Kraków, 1932 r.).

autor: Mariusz Kardas (2006 r.)