Anna

Baza łącznikowa umożliwiająca podczas II wojny światowej utrzymywanie łączności pomiędzy okupowanym krajem a władzami Rzeczpospolitej Polskiej na emigracji.

Jeden z kryptonimów funkcjonującej nieoficjalnie przy Poselstwie RP w Sztokholmie bazy łącznikowej umożliwiającej utrzymywanie łączności pomiędzy okupowanym krajem a władzami RP na emigracji. Inne kryptonimy: Iza, Stanisława, Julia, Renifer.

Zadania

Jednym z zadań bazy Anna było zbudowanie szlaku kurierskiego ze Szwecji do Gdyni, a stamtąd do Warszawy. Prace organizacyjne rozpoczęto we wrześniu 1941 r. Warunki okupacyjne panujące na Pomorzu sprawiły, że łatwiej było przerzucać tzw. pocztę ze Szwecji do Gdyni niż odwrotnie. Anna utrzymywała kontakt z gdyńską placówką Wydziału Łączności z Zagranicą KG ZWZ-AK [Komenda Główna Związku Walki Zbrojnej – Armii Krajowej] o kryptonimie Zagroda.

Chcąc ułatwić prace organizacyjne prowadzone z ramienia KG AK, baza przekazała do kraju wykaz osób okazujących pomoc podczas ucieczek z Gdyni do Szwecji. Zamierzano też wykorzystać marynarzy szwedzkich pływających na trasie Szwecja–Gdynia. W końcu kwietnia 1944 r. baza wysłała do Gdyni Leona Łanieckiego, który jednak został aresztowany 25.05.1944 r. i przypuszczalnie na mocy wyroku policyjnego Sądu Doraźnego stracony w obozie koncentracyjnym Stutthof dnia 26.07.1944 r.

Nie ustawano w zabiegach o konstrukcję szlaku kurierskiego. Brano pod uwagę trasę: Szwecja–Dania–Gdynia. Drogę tę miał zorganizować uciekinier z Gdyni – Jan Miazio (ps. Róża), jednak wyprawa nie doszła do skutku z powodu zawieszenia we wrześniu 1944 r. żeglugi na Morzu Bałtyckim. Pracownicy bazy starali się uruchomić trasę jeszcze w styczniu, lutym i kwietniu 1945 r., jednak zajęcie kraju przez wojska sowieckie uniemożliwiło dalszą działalność.

autor: Bogdan Chrzanowski (2006 r.)