Epitafium

Epitafium, w różnej formie – tablicy, rzeźby, pomnika, napisu, wypowiedzi poetyckiej lub obrazu – poświęcone jest osobie zmarłej, upamiętnia historyczne wydarzenie lub stanowi przesłanie dla żyjących. Kasprowicz w 1981 r. stworzył asamblaż o tym tytule, komponując go z 24 rękawic. 18 w górnej części kompozycji rozproszonych jest w różnych kierunkach. Poniżej, po prawej stronie widoczna jest jedna podarta, z dziurami, pusta rękawica. Pozostałych 5 w dolnej części układa się w kształt leżącego krzyża, z pojedynczą czerwoną rękawicą zwróconą w dół.

Czy kształtem tym nawiązuje do 17.12.1970 r. – dnia symbolizującego ofiary strajków? To bardzo prawdopodobna hipoteza, zważywszy na ożywienie się po 1980 r. ruchów upamiętniających tamte wydarzenia. Jednak na odwrociu jednego z archiwalnych zdjęć znaleziono odręczny podpis artysty z tytułem obrazu Epitafium 56. Nie powtórzył natomiast tego podpisu na pracy, pozostawiając ją bez dookreślającego numeru. To może oznaczać, że Kasprowicz – obserwator życia artystycznego i politycznego – wrócił wspomnieniami do czerwca 1956 r., tzw. „poznańskiego czerwca” – pierwszego strajku generalnego w PRL, stłumionego podobnie jak te w latach 70. i 80. Mając na uwadze, że artysta urodził się w Swarzędzu pod Poznaniem,  50 lat przed protestami, można stwierdzić, że wydarzenia w jego rodzinnym mieście nie były mu obojętne.