Zähringen

Pancernik niemieckiej marynarki wojennej, wszedł do służby w 1902 r. W 1915 r. przekształcony w okręt szkolny w Kilonii. Potem służył jako hulk w Wilhelmshaven. W 1944 r. ciężko uszkodzony podczas nalotu w Gdyni, jego wrak osadzono na dnie wejścia do portu wewnętrznego. Podniesiony przez Polskie Ratownictwo Okrętowe i pocięty na złom w 1951 r.

Historia

Rozpoczęty w Germaniawerft w Kilonii jako jeden z okrętów typu Wittelsbach dla niemieckiej marynarki wojennej. Wodowany 12.06.1901 r., wszedł do służby 25.10.1902 r.

W czasie ćwiczeń floty staranował 4.09.1912 r. i zatopił torpedowiec G171. W czasie I wojny światowej początkowo w 4. Eskadrze Pancerników na Bałtyku i Morzu Północnym, jednak z uwagi na wiek pod koniec 1915 r. został rozbrojony i przekształcony w okręt szkolny w Kilonii.

11.03.1920 r. skreślono go z listy floty, ale pozostawiono jako hulk w Wilhelmshaven. W latach 1926-1927 przebudowany jako zdalnie kierowany cel dla Kriegsmarine, usunięto całe uzbrojenie, a w kadłubie umieszczono 1700 t korku.

W 1944 r. w Gdyni, ciężko uszkodzony podczas nalotu 18 grudnia. 26.03.1945 r. jego wrak osadzono na dnie wejścia do portu wewnętrznego. Podniesiony przez Polskie Ratownictwo Okrętowe 27.09.1951 r. i pocięty na złom.

Dane techniczne (1927 r.)

Wyporność 11,800 tys. t; wymiary 126,8 × 22,8 × 8 m; 2 maszyny parowe; prędkość – 13 w.; pancerz – do 250 mm; załoga – 67 osób.

autor: Marek Twardowski (2006 r.)