Trzasko-Durski Karol
Trzasko-Durski Karol (1894-1971). Komandor, dowódca Morskiego Dywizjonu Lotniczego, szef Polskiej Misji Morskiej w Gibraltarze. Jego imię nosi Gdyńska Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej w Gdyni.
-
Kmdr por. Karol Trzasko-Durski
-
Kmdr por. Karol Trzasko-Durski
-
Kmdr por. Karol Trzasko-Durski podczas zawodów hippicznych w Warszawie
-
Kmdr por. Karol Trzasko- Durski na hydroplanie Latham
Edukacja, udział w I wojnie światowej
Urodził się 22.02.1894 r. w Grazu w Austrii. Ojciec był generałem austriackim w Polsce, dowódcą II Brygady Legionów, zweryfikowanym w stopniu generała broni. Matka była Austriaczką.
Ukończył Wyższą Akademię Morską w Fiume, po czym rozpoczął służbę na okrętach na Morzu Adriatyckim. Służył głównie na pancernikach, z czasem zainteresował się lotnictwem morskim. Na własną prośbę skierowany na kurs obserwatorów do Poli, przeszedł kurs pilotażu na hydroplanach w szkole lotniczej w Copado.
W działaniach bojowych I wojny światowej brał udział jako pilot i oficer operacyjny. W 1916 r. awansował do stopnia porucznika i do końca wojny był instruktorem lotnictwa, następnie zastępcą komendanta w różnych szkołach lotniczych.
Marynarka Wojenna, Morski Dywizjon Lotniczy w Pucku
Po wojnie wrócił do Polski i w styczniu 1919 r. został przyjęty w stopniu kapitana do Marynarki Wojennej. W maju stanął na czele Referatu Lotnictwa Morskiego utworzonego w Departamencie dla Spraw Morskich.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej wysłany został za granicę jako komendant transportu amunicji z Salonik do Gdańska. Wrócił w październiku 1920 r. i w sztabie Dowództwa Wybrzeża Morskiego objął funkcję kierownika Referatu Organizacyjnego, zajmując się sprawami lotnictwa morskiego; we Włoszech kupował i odbierał wodnosamoloty.
Później pełnił służbę na jednostkach pływających floty. W latach 1926-1927 był dowódcą transportowca Warta, na którym przywoził sprzęt i materiały wojskowe z Francji do Gdyni, wcześniej przez 6 lat dowodził kanonierkami Generał Haller, Komendant Piłsudski oraz minowcem Jaskółka.
W lutym 1927 r. w stopniu komandora podporucznika pilota obserwatora został dowódcą Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku.
W latach 1927-1930 pozycja lotnictwa morskiego oraz jego wewnętrzna organizacja dzięki Karolowi Trzasko-Durskiemu uległy wzmocnieniu, a to wpłynęło na ożywienie współpracy z flotą wojenną. W 1930 r. w „Przeglądzie Lotniczym” zamieścił artykuł Współdziałanie lotnictwa morskiego przy obronie wybrzeża. 1.01.1931 r. awansował na komandora porucznika.
Kierownictwo Marynarki Wojennej – lotnictwo morskie
29.04.1933 r. zdał obowiązki dowódcy Morskiego Dywizjonu Lotniczego i komendanta garnizonu Puck, a 6 maja objął stanowisko szefa Szefostwa Lotnictwa Morskiego KMW [Kierownictwo Marynarki Wojennej], które zostało utworzone w miejsce Referatu Lotnictwa Morskiego, i rozpoczął penetrowanie rynku światowego w celu znalezienia odpowiednich wodnosamolotów na potrzeby puckiego Morskiego Dywizjonu Lotniczego i pińskiej Rzecznej Eskadry Lotniczej – prowadził negocjacje z wytwórniami z Francji, Wielkiej Brytanii, Holandii, Włoch, Niemiec, Szwecji i Norwegii, a nawet Stanów Zjednoczonych.
W 1938 r. zaangażował się w sprawę kupna we Włoszech wodnosamolotów Cant Z-506 B Airone. Latem następnego roku wizytował wytwórnię w Monfalcone koło Triestu, gdzie produkowano Canty. Dążył do modernizacji i rozbudowy puckiego Morskiego Dywizjonu Lotniczego i pińskiej Rzecznej Eskadry Lotniczej.
Polska Misja Morska na Gibraltarze
Wybuch wojny zastał go w Warszawie, skąd 5 września razem z innymi pracownikami KMW został transportem kolejowym ewakuowany na Wschód. Komendantem tego transportu był kadm. Xawery Czernicki, który po przybyciu 22.09.1939 r. do Deraźnego zezwolił wszystkim chętnym na samodzielne przedzieranie się na tereny zajęte przez Niemców lub do innych państw.
Kmdr por. K. Trzasko-Durski w październiku 1939 r. dotarł przez Szwecję do Wielkiej Brytanii. Tam powierzono mu dowodzenie tworzącą się bazą szkolną na ORP Gdynia. 19.06.1942 r. został wyznaczony na szefa Polskiej Misji Morskiej w Gibraltarze, w 1943 r. został starszym oficerem Polskiej Marynarki Wojennej na Morze Śródziemne.
Lata powojenne
W 1945 r. wrócił do KMW w Londynie, gdzie kierował Wydziałem Wywiadu Obronnego, 3.05.1945 r. awansowany do stopnia komandora.
Pozostał na emigracji. Zmarł 18.05.1971 r. w Toronto w Kanadzie i tam został pochowany. 11.07.1995 r. jego imię przyjęła Gdyńska Brygada Lotnictwa Marynarki Wojennej w Gdyni.
autor: Walter Pater (2006 r.)










