Szylingowski Iwan Grigoriewicz

Szylingowski Iwan Grigoriewicz (1903-1967). Oficer radziecki – kontradmirał, pełnił obowiązki dowódcy Polskiej Marynarki Wojennej, był szefem Radzieckiej Misji Morskiej z zadaniem odtworzenia Polskiej Marynarki Wojennej. Odznaczony dwoma Orderami Czerwonej Gwiazdy oraz Orderem Odrodzenia Polski IV klasy.

Życiorys

Urodził się 30.05.1903 r. w Owidipolu. Służbę wojskową rozpoczął w 1925 r. jako marynarz Floty Czarnomorskiej. W 1931 r. ukończył Szkołę Sił Morskich im. Michaiła Frunzego w Leningradzie. W latach 1931-1932 służył na szkolnym krążowniku Aurora i na okręcie liniowym Marat.

W 1939 r. wstąpił do AMW [Akademia Marynarki Wojennej]. Po jej ukończeniu został przeniesiony do Moskwy, gdzie do czerwca 1945 r. pełnił służbę na stanowiskach szefa zespołu, zastępcy szefa, następnie szefa oddziału w jednym z zarządów Morskiego Sztabu Głównego.

W Ludowym Wojsku Polskim służył od 4.05.1945 r. do 18.04.1952 r. Od czerwca 1945 r. w stopniu kapitana pierwszej rangi został odkomenderowany do dyspozycji dowództwa Polskiej Marynarki Wojennej jako szef Radzieckiej Misji Morskiej z zadaniem odtworzenia Polskiej Marynarki Wojennej.

Od 7 lipca do 24 sierpnia 1945 r. pełnił obowiązki dowódcy Marynarki Wojennej. Od 25 sierpnia do 15 grudnia 1945 r. był szefem Sztabu Głównego Marynarki Wojennej; w styczniu i lutym 1946 r. był członkiem Polskiej Misji Morskiej w Moskwie, potem starszym doradcą dowódcy Marynarki Wojennej (1946-1949), zastępcą dowódcy Marynarki Wojennej ds. liniowych (1949-1952), a od 8 lipca do 10 września 1950 r. ponownie pełnił obowiązki dowódcy Marynarki Wojennej. W 1949 r. awansowany na kontradmirała.

W maju 1952 r. wrócił do ZSRR na szefa Katedry Przedmiotów Wojennomorskich Fakultetu Wojenno-Morskiego Akademii Tyłów i Zaopatrzenia w Leningradzie. W listopadzie 1956 r. został zwolniony do rezerwy ze względu na zły stan zdrowia. Zmarł w 1967 r. Odznaczony dwoma Orderami Czerwonej Gwiazdy oraz Orderem Odrodzenia Polski IV klasy.

autor: Walter Pater (2006 r.)