Szaniawski Włodzimierz

Szaniawski Włodzimierz (1887-1939) – inżynier mechanik, wicekomisarz rządu w Gdyni, kawaler Orderu Virtuti Militari; zginął w Piaśnicy.

• 
  Wicekomisarz Rządu w Gdyni Włodzimierz Szaniawski (stoi drugi z prawej strony) w rozmowie komendantem Leonem Korzewnikjancem.
• 
  Święto Strażaka na skwerze Kościuszki - wicekomisarz Rządu w Gdyni Włodzimierz Szaniawski dokonuje przeglądu strażaków.

Życiorys

Urodził się w Częstochowie w 1887 r. Studiował na wydziale mechanicznym politechniki w Nancy i w Wyższej Szkole Lotniczej w Paryżu. Po wybuchu I wojny światowej, nie chcąc służyć w wojsku carskim (był oficerem rezerwy rosyjskiego 14. Pułku Huzarów Mitawskich), zrezygnował ze stopnia oficerskiego i jako szeregowiec wstąpił 2.08.1914 r. do Legionu Bajończyków.

W związku z protestem ambasady rosyjskiej w Paryżu bajończycy nie mogli wystąpić jako jednostka polska, dlatego zostali włączeni do Legii Cudzoziemskiej, tworząc 2. kompanię 1. marokańskiego pułku Legii. Za szczególną odwagę w bitwie pod Sillery Włodzimierz Szaniawski został odznaczony Croix de Guerre. Po zwolnieniu z wojska 25.09.1915 r. został naczelnym dyrektorem zakładów lotniczych Pellirin et Cie w Paryżu.

1.07.1917 r. wstąpił do Armii Polskiej gen. Józefa Hallera i został skierowany do oficerskiej szkoły artylerii w Fontainebleau. W kwietniu 1919 r. wysłano go z pierwszą misją werbunkową do Ameryki. Pracował jednocześnie jako wicedyrektor Polish-American Finance and Trading Co w Bostonie.

19.06.1920 r. wrócił do kraju, by wziąć udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Jako ochotnik wstąpił do lotnictwa wojskowego. Służył w nim do demobilizacji w 1922 r., gdy przeszedł do pracy w Departamencie Lotnictwa Cywilnego (DLC) Ministerstwa Komunikacji.

25.07.1932 r. został wicekomisarzem rządu w Gdyni (przechodząc ze stanowiska szefa DLC). Jak pisał w swoich wspomnieniach Bolesław Kasprowicz, „uzupełniał tego trochę z grubsza ciosanego, lecz mimo to ujmującego gospodarza Gdyni Franciszka Sokoła inż. Włodzimierz Szaniawski, obdarzony naturalną dystynkcją”.

Przewodniczył radom nadzorczym Miejskiego Towarzystwa Komunikacyjnego i Towarzystwa Budowy Osiedli, zasiadał w Zarządzie Głównym LOPP [Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej], komitecie Ligi Morskiej i Kolonialnej i Yacht Klubu Polski. Był autorem prac z dziedziny lotnictwa.

Za działalność w Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Francuskiej uhonorowany francuską Legią Honorową z Palmami. Za czyny wojenne odznaczony: Orderem Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem za Waleczność, oficerską Legią Honorową oraz Croix de Guerre, Croix du Combattant, Medaille Militaire.

Po kapitulacji miasta 14.09.1939 r. został gdyńskim zakładnikiem – zwolniony 20 września. Cztery dni później ponownie aresztowany przez Gestapo i doprowadzony do Sammellager Grabau (Obóz Emigracyjny), następnie do Schiesstange w Gdańsku. 11.11.1939 r. przewieziony do Wejherowa i zamordowany w Piaśnicy.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)