Pogoria
Żaglowiec szkolny (PZ-1980) zbudowany w Stoczni Gdańskiej według projektu Zygmunta Chorenia, zwodowany w 1980 r. W tym samym roku zajął III miejsce w Operacji Żagiel. W 1996 r. zwyciężył w regatach podczas śródziemnomorskiego zlotu żaglowców, a trzy lata później nie miał sobie równych w Cutty Sark Tall Ships Races 1999 wokół Wysp Brytyjskich.
Historia
Pogoria została zamówiona w Stoczni Gdańskiej im. Lenina przez Komitet ds. Radia i Telewizji dla Bractwa Żelaznej Szekli. Głównym projektantem był mgr inż. Zygmunt Choreń. Położenie stępki miało miejsce 10.10.1979 r., wodowanie odbyło się 23.01.1980 r. Statek wszedł do służby 1.06.1980 r., podczas Operacji Żagiel ’80 (Pogoria przyszła pierwsza na metę, ale po przeliczeniach przyznano jej III miejsce).
Pod koniec 1980 r., na fali rozliczeń z dekadą „propagandy sukcesu”, żaglowiec – nazywany w prasie luksusowym jachtem – zyskał niechciany rozgłos. Oddano go w użytkowanie Polskiemu Związkowi Żeglarskiemu [PZŻ], który przydzielił jednostkę Bractwu Żelaznej Szekli. W 1981 r. Pogoria popłynęła z polskimi polarnikami na Antarktydę; w drodze powrotnej – w rejonie Cuxhaven – została poważnie uszkodzona podczas kolizji we mgle z drobnicowcem Generał Stanisław Popławski.
W roku szkolnym 1983/1984 rozpoczęła rejsy w ramach Szkoły pod Żaglami, z czasem przeszła (za pośrednictwem Interster Yachting) w czarter kanadyjski, trwający do 1991 r., podczas którego uczniów rekrutowano z różnych krajów, w tym z Polski, Kanady, ZSRR [Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich] i USA [Stany Zjednoczone Ameryki].
W 1988 r. jednostkę formalnie przejął PZŻ, przydzielając ją do Trzebieży. Po zakończeniu kanadyjskiego czarteru, wobec braku zatrudnienia, PZŻ wydzierżawił Pogorię Gdyńskiej Fundacji Żeglarskiej [GFŻ], reprezentującej miasto Gdynia, posiadające własność 20 proc. statku. W 1995 r. GFŻ zakończyła działalność, a Pogoria przeszła w zarządzanie STAP – polskiego oddziału Sail Training Association.
W 1996 r. zwyciężyła w regatach organizowanych podczas śródziemnomorskiego zlotu żaglowców. W 1997 r. popłynęła w atlantycki rejs z młodzieżą głuchoniemą. Dwa lata później wygrała regaty Cutty Sark Tall Ships Races 1999 wokół Wysp Brytyjskich, otrzymała także honorową nagrodę przechodnią Cutty Sark Trophy.
Dane techniczne
Pojemność 289 BRT, 41 NRT; nośność 80 t; wymiary 46,8 (z bukszprytem) x 8,0 x 3,7 m; 3-masztowa barkentyna, 1050 m kw. żagla; 1 silnik spalinowy 310 KM; prędkość – 9 w. pod silnikiem, 11 w. pod żaglami; załoga – 60 osób łącznie z praktykantami.
autor: Marek Twardowski (2006 r.)
