Koral

Holownik oceaniczny. Wszedł do służby w Polskim Ratownictwem Okrętowym w 1959 r. Zatrudniony był głównie przy holowaniach oceanicznych na Atlantyku i Pacyfiku. Pocięty na złom w 1989 r.

Historia

Zbudowany na zamówienie PRO [Polskie Ratownictwo Okrętowe] w stoczni Charles Hill & Sons Ltd. w Bristolu (Wielka Brytania). Zwodowany 16.09.1958 r. jako Eol. Wszedł do służby 1.07.1959 r. jako Koral, jego bliźniakiem był Jantar.

Początkowo asystował polskim statkom rybackim na Morzu Północnym, od początku lat 60. XX w. zatrudniony był głównie przy holowaniach oceanicznych na Atlantyku i Pacyfiku. 14.04.1976 r. rozpoczął najdłuższy rejs pod polską banderą (powrót 21.07.1977 r. – 464 dni, prawie 58 tys. mil), wykonując w holenderskim czarterze holowania na trasie Gdynia–Rotterdam–Suez–Szkocja–Kuba–Zatoka Perska–Japonia–Zatoka Perska–Pacyfik–Kanał Panamski–Gdynia.

Kilkakrotnie w latach 1986-1987 woził polskich polarników, zarówno do stacji im. H. Arctowskiego w Antarktyce, jak i na Spitsbergen.

31.03.1989 r. sprzedany pod banderę zachodnioniemiecką, przemianowany na Ora. 4.04.1989 r. przybył do hinduskiego Alangu, gdzie pocięto go na złom.

Dane techniczne

Pojemność 1,225 tys. BRT, 382 NRT; wymiary 65,5 × 11,9 × 5,5 m; 2 silniki spalinowe National, 3,150 tys. KM; prędkość – 15 w.; załoga – 25 osób.

autor: Marek Twardowski (2006 r.)