Kisielewski Michał

Kisielewski Michał (1901-1973) – inżynier, starszy mechanik Polskiej Marynarki Handlowej, wykładowca w Państwowej Szkole Morskiej, autor podręczników.

Życiorys

Urodził się w Łapach na Podlasiu, ojciec był kolejarzem. Do szkoły chodził najpierw w Białymstoku, a potem w Piotrogrodzie, dokąd ewakuowano rodzinę po wybuchu I wojny światowej. W 1918 r. wrócił do Polski. Został przyjęty do Gimnazjum Władysława Giżyckiego w Warszawie. Brał udział w rozbrajaniu Niemców w stolicy. W 1920 r. walczył w rejonie Zegrza, Makowa i Chorzeli. Po wojnie polsko-bolszewickiej wstąpił na Wydział Mechaniczny Szkoły Morskiej w Tczewie. W 1923 r. ukończył studia. W 1926 r. – po rocznym przeszkoleniu wojskowym w Marynarce Wojennej – został oficerem mechanikiem na s/s „Kraków”. Na statkach Polskiej Marynarki Handlowej pływał do 1936 r.

Napisał i wydał podręcznik Kotły okrętowe. Ich obsługa, uszkodzenia i naprawy, która utorowała mu drogę do pracy wykładowcy w Państwowej Szkole Morskiej. Był ławnikiem Izby Morskiej, zaprzysiężonym rzeczoznawcą awaryjnym Izby Przemysłowo-Handlowej, członkiem komisji dyplomowej dla oficerów. W latach 1937-1939 redagował „Wiadomości Stowarzyszenia Techników Okrętowych Polskich” (przemianowane w 1938 r. na „Morskie Wiadomości Techniczne”).

Zmobilizowany 24.08.1939 r., uczestniczył w obronie Oksywia. Po kapitulacji dostał się do niewoli, w której spędził całą wojnę. W lipcu 1945 r. dotarł do Londynu. Już w listopadzie wrócił do Gdyni i do szkoły morskiej.

Został naczelnikiem Wydziału Kursów Zawodowych dla Marynarzy PSM, prowadził wykłady na I i III kursie Wydziału Mechanicznego (w latach 1953-1955 był jego dyrektorem naukowym). Do 1950 r. był rzeczoznawcą Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji Warta oraz Wydziału Żeglugi GUM. W lipcu 1950 r. został przewodniczącym Komisji Programowo-Wydawniczej przy Szkole Morskiej (z nazwy placówki na jakiś czas zniknął przymiotnik „państwowa”). Do 1954 r. przygotował i wydał ponad 20 podręczników, w tym 3 swojego autorstwa. W 1955 r. został oddelegowany na 2 lata do Chin w charakterze doradcy ds. rozwoju szkół morskich. Do PSM już nie wrócił. Został głównym mechanikiem w Chińsko-Polskim Towarzystwie Maklerów Okrętowych.

Odznaczony był Orderem Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem Niepodległości.

Zmarł 15.09.1973 r., jest pochowany w starej Alei Zasłużonych na cmentarzu Witomińskim.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)