Dulin Aleksander

Dulin Aleksander (1885-1954). Muzyk, dyrygent, kompozytor, kapelmistrz wojskowy, niezwykle zasłużony dla kultury muzycznej Gdyni.

Aleksander Dulin.

Życiorys

Urodził się 24.12.1885 r. w Warszawie, w rodzinie inteligenckiej. Ponieważ był uzdolniony muzycznie, rodzice posłali go do Szkoły Orkiestrowej Zygmunta Sielskiego, potem studiował w Instytucie Muzycznym, który ukończył z dyplomem nauczyciela i kapelmistrza. W 1908 r. założył orkiestrę robotniczą w Garbarni Pfeiffera, a rok później został kapelmistrzem rosyjskiej orkiestry wojskowej w Zambrowie i tej profesji pozostał wierny do końca życia.

Od 1919 r. służył w Wojsku Polskim. Dyrygował najpierw orkiestrą wojskową w Piotrkowie, potem w 67. Pułku Piechoty w Brodnicy i w 64. Pułku Piechoty w Grudziądzu (a w samym mieście założył orkiestrę smyczkową i symfoniczną, i był współtwórcą Polskiego Towarzystwa Muzycznego im. Stanisława Moniuszki).

W 1929 r. został przeniesiony do Gdyni, gdzie objął obowiązki kapelmistrza Orkiestry Reprezentacyjnej Komendy Portu Wojennego i był nim przez 10 lat. Z orkiestrą objechał w latach 1933-1934 cały kraj (był w 96 miejscowościach), propagując sprawy morza. Dzięki tej „muzycznej kampanii” szeregi Ligi Morskiej i Kolonialnej wzrosły o 60 tys. członków (za co dziękował Aleksandrowi Dulinowi gen. Gustaw Orlicz-Dreszer). Dla Gdyni był spiritus movens życia muzycznego, urządzając niezwykle popularne wśród mieszkańców niedzielne poranki muzyczne przed hotelem Kaszubskim, w muszli na Kamiennej Górze. Prowadził szkolne audycje muzyczne w Polskim Radiu. Komponował melodie do piosenek morskich, koncertował w radio. Wspólnie z lekarzem Mironem Mikicińskim założył w listopadzie 1931 r. Gdyńskie Towarzystwo Muzyczne, a przy nim Wielką Orkiestrę Symfoniczną, którą od 1935 r. dyrygował Kazimierz Wiłkomirski. Koncerty, na które przychodziła „cała Gdynia”, organizowano najczęściej w auli Państwowej Szkoły Morskiej.

Wykładał w Konserwatorium Polskiej Macierzy Szkolnej w Gdańsku. Po odejściu z wojska w 1937 r. zorganizował Miejską Orkiestrę Symfoniczną i prowadził Orkiestrę Kolejową DOKP w Gdańsku. Skomponowane przez niego piosenki były wykonywane podczas koncertów w Święto Morza. Do najbardziej znanych należały Marsz Floty Polskiej, Krakowiak marynarski, Na fali.

Po wybuchu wojny wysiedlony z Gdyni, okupację przeżył w Warszawie. Ranny w powstaniu warszawskim (był kapitanem w III Zgrupowaniu Krybar Armii Krajowej na Powiślu), ewakuowany z całym szpitalem do obozu w Saksonii. Po wojnie wrócił do Gdyni i do czynnej służby w Marynarce Wojennej, został kierownikiem propagandy artystycznej Domu Marynarki Wojennej i przez krótki czas prowadził orkiestrę reprezentacyjną MW. W 1947 r. został przeniesiony w stan spoczynku.

Krótko był dyrektorem Szkoły Muzycznej w Gdyni i sporadycznie dyrygentem orkiestry Filharmonii Bałtyckiej. Zmarł 28.03.1954 r., jest pochowany na cmentarzu Witomińskim. W 1987 r. jedną z nowych ulic na Wiczlinie nazwano jego imieniem.

autorka: Małgorzata Sokołowska (2006 r.)