Beniowski

Przybrzeżny statek pasażerski. W czasie wojen przejęty przez Niemców, służył jako pomocniczy stawiacz min. W 1950 r. przekształcony w internat dla uczniów szkoły morskiej. Pocięty na złom w 1954 r.

• 
  Statek pasażerski Beniowski (hulk szkoły morskiej).
• 
  Statek Beniowski przy nabrzeżu portu.

Historia

Beniowski został zwodowany 8.04.1905 r. jako Kaiser w stoczni Stettiner Maschinenbau A.G. Vulcan w Szczecinie. 27.09.1905 r. wszedł do służby Hamburg – Amerika Linie (Hapag), pływał w żegludze pasażerskiej między kąpieliskami Morza Północnego. W tym czasie rozwijał prędkość 20,5 węzłów i w krótkich rejsach zabierał do 2 tys. pasażerów.

Po wybuchu I wojny światowej został zarekwirowany przez niemiecką marynarkę wojenną do służby jako pomocniczy stawiacz min. W sierpniu 1920 r. przejęty jako zdobycz wojenna przez Anglików, ale we wrześniu 1921 r. odkupiony przez poprzedniego właściciela i wrócił do służby pasażerskiej.

W 1938 r. znów został zarekwirowany przez niemiecką marynarkę wojenną i postawiony w Hamburgu jako okręt mieszkalny, a na przełomie sierpnia i września 1939 r. przystosowano go ponownie do stawiania min.

Po zakończeniu II wojny światowej przekazano go Anglikom, a w sierpniu 1945 r. przydzielony został – w ramach podziału floty poniemieckiej – do radzieckiej puli statków i otrzymał nazwę Niekrasow.

W kwietniu 1947 r. przyznany Polsce w ramach powojennych odszkodowań; polska załoga przejęła go w październiku 1947 r. w Hull.

Odbudowany jako statek pasażerski w Stoczni Północnej, przekazany został w lipcu 1948 r. do przedsiębiorstwa żeglugi przybrzeżnej Gryf w Szczecinie i rozpoczął rejsy na linii z Gdyni i Sopotu do Szczecina. Jego eksploatacja okazała się nieekonomiczna, m.in. ze względu na znaczne zużycie paliwa i liczne awarie.

W 1950 r. został wycofany z czynnej służby i przekształcony w hulk mieszkalny (internat) dla uczniów Szkoły Jungów, a potem Państwowej Szkoły Morskiej. Stojący przy jego burcie trawler Castor służył jako pływająca kotłownia. W 1954 r. statek pocięto na złom.

Dane techniczne (1948 r.)

Pojemność 1,912 tys. BRT, 724 NRT; wymiary 96,3 × 11,7 × 3,5 m; turbiny parowe, 3 tys. KM; prędkość – 16 w.; pasażerowie – ok. 150 osób w kabinach, 900 osób w żegludze przybrzeżnej, załoga – 61 osób.

autor: Marek Twardowski (2006 r.)